UPDATE 23 oktober:
Vannacht heeft de reëntry van ROSAT plaats gevonden. Voor zover bekend zijn nergens brokstukken in bevolkte gebieden terrecht gekomen.
Amper enkele weken nadat de Amerikaanse UARS-satelliet op Aarde neerkwam, staat nu een Duitse ruimtetelescoop hetzelfde lot te wachten.
ROSAT is een Röntgentelescoop die op 1 juni 1990 gelanceerd werd en oorspronkelijk ontworpen was om gedurende 18 maanden tot 5 jaar te functioneren. Uiteindelijk duurde de missie 8 jaar, en werd ROSAT op 12 februari 1999 definitief uitgeschakeld.
Update:
De lancering is uitgesteld omwille van een lek in een klep van het systeem voor de brandstofbevoorrading. Naar alle waarschijnlijkheid zal morgen een nieuwe poging ondernomen worden om 12u30 onze tijd.
Donderdag 20 oktober wordt een belangrijke dag voor de Europese ruimtvaartgeschiedenis. Vanop de basis Centre Spatial Guyanais (CSG) in Kourou (Frans-Guyana) zal de ESA voor het eerst een Russische Soyuz lanceren. Aan boord van de draagraket zullen zich de eerste twee satellieten van het Europese Galileo-netwerk bevinden.
KNIPOOG UIT DE HEMEL, update (2011-10-12)
In het Franse plaatsje Draveil in het noorden van het departement Essonne, ten zuiden van Parijs, vernielde een kleine steenmeteoriet met ijzer- en zinksporen - een H5-chondriet - enkele dakpannen op een huurhuis. Het grootste fragment heeft de typisch zwarte fusiekorst, en weegt 88 g.
(8 oktober, 19h)
Gezien de weersverwachtingen lijkt de kans klein dat we er in ons land veel van zullen kunnen zien. Maar in dat geval kan u alles perfect volgen via ons radio-meteoren-systeem, waar u sinds kort ook de live-audiostream kan volgen via Shoutcast. En op dit moment lijkt de activiteit al merkelijk hoger dan op andere dagen omstreeks dit tijdstip! Leuk achtergrondgeluid op zo'n regenachtige avond...
![]()
Wie nog over zo'n eclipsbrilletje beschikt (anders koop je er maar één op MIRA) moet dringend van het mooie weer profiteren om eens naar onze Zon te kijken: er prijkt een gigantische vlek (AR1302), vandaag (woensdag 28/9) bijna exact midden op de schijf. In de lengterichting meet deze vlek nu reeds meer dan 150.000 kilometer, zomaar eventjes 12 Aarddiameters!
Nog steeds geen officiële bevestiging. Dat wijst er waarschijnlijk op dat ze -zoals een beetje te verwachten was- boven de Stille Oceaan neergevallen zijn, of anders in héél dunbevolkte gebieden in Canada.
Komeet C/2009 P1 (Garradd) begint stilaan helder genoeg te worden om ook met een eenvoudige verrekijker zichtbaar te zijn (tenminste, als u niet te veel last heeft van lichthinder op uw waarnemingsplaats). Verwacht dan wel geen spectaculaire staartster, maar een mooi -ietwat asymmetrisch- wazig vlekje.
De komeet staat nu middenin de befaamde Zomerdriehoek (gevormd door de heldere sterren Wega, Deneb en Altaïr), dus optimaal zichtbaar op dit moment.
De voorbije jaren zagen we de gemiddelde zonneactiviteit gestaag toenemen, op weg naar het volgende zonnevlekkenmaximum (dat verwacht wordt omstreeks 2012-2013). Dag na dag en week na week zijn er natuurlijk nog grote verschillen, met héél soms zelfs nog eens een volledig blanke Zon (wat de voorbije 2-3 jaar soms meer regel dan uitzondering was).
Zomaar eventjes 68 liter of bijna 10% van het Belgische jaargemiddelde, zoveel neerslag registreerden we deze namiddag in de pluviometer op MIRA.
Pluviometer: 68 liter op enkele uren tijd
Helaas het weer en helaas de Volle Maan, anders zouden we deze nachten weer volop kunnen genieten van het jaarlijks weerkerende spektakel van de Perseïden, een meteorenzwerm die van eind juli tot ver in augustus actief is met een piekperiode rond 12-13 augustus.
De meteoren lijken hun oorsprong te vinden in het sterrenbeeld Perseus, vandaar de naam van deze zwerm van vallende sterren.
Credit & Copyright: Fred Bruenjes